Hem de Zeus Kadar

biraz önce hüzün geldi
perişan haldeydi
gömleği kana bulanmış
eprimiş kıyafetler içinde
ciğeri parçalanmış
prometheus gibi
çığlık çığlığa
ateşi sordu bana
tanrılardan çaldığı aşk ateşini

sen giderken
o gelmiş
yüreğime saklamıştı


hâlâ yanıyor mu?
evet, hâlâ
yanıyor …

ve sonra hüzün
seni özleyip
özlemediğimi sordu
özlemez olur muyum?
hem de huzur kadar özledim…

oturup ciğerimin başına
kartallara yedirdi parça parça
uçurumun ucunda
zincire vurulmuş …
bir cigara yaktı yüreğimdeki aşk ateşiyle
biliyor musun?
hepsini sana vermemiştim
ona da verdim bu ateşten…
her gidenin, her kalanın
yüreğine saklarım bu ateşten
aşka susadıkça
yansın diye yüreği…
çok kötüsün
hüzün
çok kötüsün..

hem de zeus kadar